Po tej wystawie mam jedno skojarzenie, które towarzyszyło mi zawsze jak chodziłam na tego typu imprezy, mianowicie:
Artyści chodzą w szalikach. Niezależnie od pory roku.
Najlepiej, żeby szalik był długi i czerwony.
Niemożliwe to tylko wielkie słowa rzucone na wiatr przez maluczkich, którzy godzą się z naturalną koleją rzeczy, zamiast wykrzesać siłę, by ją zmienić. Niemożliwe to nie fakt. To jedynie opinia. Niemożliwe to nie deklaracja. To wyzwanie. Niemożliwe to potencjał możliwości. Niemożliwe jest chwilowe. NIEMOŻLIWE NIE ISTNIEJE.
Komentarze (2)
Zostaw komentarz
muzykoterapia
z innej perspektywy
„Wszyscy artyści to prostytutki!”
Nie rozumiem związku, wybacz, może z faktu, że ledwo co otworzyłam oczy…że niby co, prostytutki też chodzą w szalikach – niezależnie od pory roku?